Elleri bir ağaca arkadan bağlanan hamile bir kadının başına dikilmiş olan 
iki Ermeni yazı tura atıyordu. Bu kanlı kumarı yaklaşık 100 yıl önce 
Anadolu toprağında Kars'ta Ağrı'da Van'da Erzurum'da da ataları 
oynamıştı.Onlardan duymuşlardı. Karnı burnunda çaresiz bir Azeri kadının 
doğumu oldukça yakın görünüyordu. Çaresiz kadın bir hazan yaprağı gibi 
titriyordu. Elbiseleri yırtık, ayakları çıplaktı...Ermenilerin uzun boylu 
olanı elindeki AK-47 model Rus yapımı otomatik tüfeğinin namlusuna monte 
edilen seyyar kasaturayı çıkartırken, diğeri elindeki demir parayı havaya 
attı :-Akçik, manç?.. (Kızmı, oğlan mı?) -Akçik... (Kız)Bu cevap üzerine 
'oğlan' diyerek bahse giren Ermeni, elindeki kasatura ile hamile kadının 
karnını bir hamlede yarıp çocuğu çıkarttı.Kan b! ürülügözleri bebeğin 
kasıklarına kilitlendi. -Tun şahetsar,ınger... (Sen kazandın, yoldaş)-Yes 
şahetsapayts ays bubrikı inç bes bidigişdana... (Ben kazandım ama bu bebek 
nasıl beslenecek?)-Mayrigı bedge gişdatsine. (Annesi besleyecek elbette) 
Bunun üzerine daha kısa boylu olan Ermeni, bir hamlede kasaturaya geçirdiği 
bebeği annesinin göğsüne yapıştırdı: -Mayrig yerahayin zizdur. (Çocuğa meme 
ver) Aynı dakikalarda Hocalı'nın başka bir semtinde tek kale futbol maçı 
hazırlığı vardı. İki kesik Azeri kadın başını kale direği yapmışlar, top 
arayışına girmişlerdi.Başı tıraşlı bir çocuk bulup getirdiklerinde ise 
Ermeni çeteci sevinçle bağırdı:-Asixn ma/,çimi yev bızdıge, aveg 
gındırnadabidi. Gıdıresek... (Bu hem saçsız hem de küçük, iyi yuvarlanır. 
Kopartın...) Aynı anda çocuğun gövdesi bir tarafa,başı da orta yere 
düşmüştü... Ermeniler zafer naraları! atarak, kanlı postalları ile kesik 
çocuk başına vurarak kanlı bir kaleye gol atmaya çalışıyordu. Bu iki olay 
Hocalı'da bundan çok değil yalnızca 14 yıl önce yaşandı. Her iki olay da 
ermeni çetecilerin katliamlarına bizzat şahit olan görgü tanıklarının 
anlatımlarıdır. Ne yazık ki 26 Şubat 1992 günü binlerce Azeri türlü 
yöntemlerle vahşice katledilmiştir. Ajanslar,katliam haberini bütün dünyaya 
hızla geçerken, arşı titreten ağır bir vahşet yaşanan Hocalı halkından geri 
kalanlar ise çaresizlik içinde kıvranıyordu. Türkiye'de büyük bir dehşet 
uyandıran katliama ilişkin ilk görüntüler ise TRT aracılığı ile 
duyurulmuştu. Bütün olanları batılı gazeteciler, özellikle de New York 
Times belgeledi. 26 Şubat'ta güçlü silahlarla donatılmış Ermenistan silahlı 
kuvvetleri ile Hankendi'nde konuşlanmış bulunan Albay Zarvigarov 
komutasındaki 366'ncı Rus Motorize Alayı, Hocalı'ya saldırarak tarihin en 
vahşî katliamlarından birini yaptılar. 26 Şubat! gecesi Rus motorize 
alayının tanklarından açılan top ve roket saldırıları ile Hocalı Havaalanı 
kullanılamaz hâle getirilerek kentin dış dünya ile ilişkisi de tamamen 
kesildi. Savunmasız kalan kente giren Rus destekli Ermeni askerleri, çocuk, 
yaşlı, kadın, bebek demeden birçok insanımızı vahşîce katlettiler. 
ermenilerin işgal ettikleri Hocalı'da dehşet verici olaylar yaşandı. Canlı 
canlı insanların kafa derilerini yüzdüler, Sağ olarak ele geçirdiklerini 
ise sistematik bir işkenceye ve tıbbî deneylere tâbi tutarak, insanlık dışı 
muamelelere maruz bıraktılar. Hızar ve testereler ile diri diri insanların 
kol ve bacaklarını kestiler. Genç kızların önce saçlarını,sonra da kafa 
derilerini yüzdüler. Babanın gözü önünde evladını, evladın gözü önünde 
babayı kurşunlara dizdiler. Kesik kafaları sepetlere doldurdular. Peki 
neydi bu düşmanlık? Ermenistan'daki okul duvarlarında asılan haritalarda 
Türkiye'nin 12 ili yer almaktayken, Ermenistan'ın bayrağında Türkiye 
hudutları içindeki Ağrı Dağı'nın resmi varken, Ermenistan Millî Marşı'nda 
'Topraklarımız işgal altında, bu toprakları azat etmek için ölün,öldürün' 
denmekteyken, başkaca bir neden aramaya zaten gerek yok sanırım. Dağlık 
Karabağ Bölgesi'nde bulunan Hocalı'ya, eski Sovyet İttifakı Silahlı 
kuvvetleri'ne ait 366.Alay'ın desteği ile Ermeni Sılahlı Kuvvetleri 
tarafından düzenlenen saldırılar sonucu 613 Azerbaycan Türk'ünün hayatını 
kaybettiği resmî olarak açıklandı. Ancak kayıp sayısının bu rakamların çok 
çok üstünde olduğu bilinmektedir. 56 hamile kadın karnı yarılmış durumda 
bulunmuştur. Bu alçak saldırıda 487 kişi ağır yaralanırken, 1275 kişi ise 
rehin alınmış,geri kalan nüfus da bin bir zorlukla canını kurtarmış ancak 
bu olayın tahribatından ruhları ve hafızaları asla bir daha 
kurtulamamıştır. Şahitlerin anlattıklarını dinleyenler önce kulaklarına 
inanamadı.! Fakat katliam sonrası Hocalı'ya girdiklerinde ise, görgü 
tanıklarının abartmadığını kısa sürede anladılar. Hocalı'da katliam 
bölgesini gezen Fransız gazeteci Jean-Yves Junet'nin gördükleri karşısında 
söyledikleri, katliamın boyutunu da anlatıyordu: 'Pek çok savaş hikâyesi 
dinledim. Faşistlerin zulmünü işittim,ama Hocalı'daki gibi bir vahşete 
umarım kimse tanık olmaz' Peki 26 Şubat 1992 günü yaşanan bu katliamın 
emrini kim vermişti; Ermenistan Devlet Başkanı sıfatını taşıyan Robert 
Koçaryan denilen kirli katilden başkası değildi. Yaptığı terör 
faaliyetlerinin oranı nispetinde terfi eden Taşnaksutyun örgütü 
liderlerinden Robert Koçaryan, 20 Mart 1996'da Ermenistan Başbakanı oldu. 
Karabağ'da barış istediği için aşırı milliyetçilerin tepkisine daha fazla 
direnemeyen Levon Ter Petrosyan istifa edince de 30 Mart 1998 yılında ondan 
boşalan Devlet Başkanlığı koltuğuna,'Hocalı Katlia! mı' baş sorumlusu olan 
azılı terörist Robert Koçaryan oturdu. Ermeniler Türk hamile kadınlarına 
tecavüz edip karnını hamile olduğu halde taş ile doldurup öldürmüşler ve 
küçük Türk kızlarına tecavüz edip öldürmüşlerdi. Ülkemizde sadece 1 ermeni 
öldürüldü diye yürüyüş yaptılar ve o kadar araştırdılar ama hiç bir insan 
kalkıp ta bu masum insanlara işkence edilip öldürüldükleri için yürüyüş 
yapmadı…